YALNIZ SEN

İstemem ufkumda en ufak bir ses

En sevgili varlıklar

Silinsin gözlerimden,

Yalnız sen:

İster muhitimde ılık bir bahar rüzgârı

Ol es,

İster çöllerden gelen sam yelleri

Gibi kavur benliğimi,

İster şimal rüzgârları gibi

Dondur iliklerimi...

Gel

Coşkun bir sel hâlinde

Yık istersen sükut duvarlarımı.

İstersen o en derin derinliklerden

Ürpertici bakışlarınla coştur ıztırabımı...

Değil mi ki bütün bu yalnızları,

Sükunu,

Karanlığı özleyiş;

Seni daha iyi,

Daha candan düşünebilmek için

Senden ayrı geçecek bir ömür

Neden?

Niçin?

Baha Vefa KARATAY

<< Geri