TÜRKİSTAN

Tiyen şan-Kadırgan ufuklarından

Dinlediğim ozanlarla

Üç bir yıllık destanlarla

Yine Türkistan'ı andım.

Posbıyıklı avcıların mavzerleriyle

Vurulan kırk yerinden

Bir yavrulu ceylana yanar gibi derinden

Ana Türkistan'a yandım.

Geldi kuruldu gönlüme, Ahmet Yesevî pîrimiz

Osman Batur'a kadar anlattı birer birer

Ben de bütün Horasan Erenleri'yle beraber

Yeni baştan Türkistan'a inandım.

Rüzgârlarla savrularak sessiz sedasız

Irmaklarla akarak

Uçup giden güzelim kırlangıçlara bakarak

Türkistan'ı hür sandım.

Görmeden, göstermeden Taşkent'i, Buhara'yı

Urumçi'ye varmadan atsız-pusatsız..

Bir başıma yorgun argın, kolsuz kanatsız

Türkistan'a dost gönüller kazandım.

Tanrım, bir gün acaba diyebilecek miyim:

Vuslatın yüzüme nakışladığı nurla

Bir komşu bahçesine uzanır gibi huzurla

Türkistan'ın toprağına uzandım.

Yavuz Bülent BAKİLER

<< Geri