SİVAS'TA YOKSUL ÇOCUKLAR

Sivas'ta Ulu Cami avlusunda çocuklar

Yalvaran gözlerle etrafa baka baka

Açıyor küçücük, esmer avuçlarını:

"Emmilerim sadaka, emmilerim sadaka!"

Hükümet Konağı'nın yanında biri

Bir kemik kalmış, bir deri...

"Boya cilâ yimbeş...Boya cilâ yimbeş." diye ağlıyor

Ve daha fırça bile tutamıyor elleri.

Garipler Pazarı'nda körpe çocuklar

Yorgunluktan güzelim yüzleri al al...

Öldüren bir çığlık dudaklarında:

"Boş hamal! boş hamal! Boş hamal!"

Nane satan, su satan yetim çocuklar

Şarkı söyleyemediler güneşe, aya...

Biliyorum ne masal dinlemeye doydular

Ne oyun oynamaya...

Bezirci'de, Yüceyurt'ta, Altıntabak'ta

Çocuklar var incecik yüzleri nurdan.

Ama toz toprak içinde elleri ayakları

Oyuncakları çamurdan...

Ve günahkâr çocuklar, suçlu çocuklar

Mahkeme salonunda bakarım dizi dizi.

Bu suç bizim suçumuz, bu günah bizim,

Affedin bizi.

Gökteki yıldızlar kadar sayısız

Ah yurdumun kimsesiz ve yoksul çocukları

Anladım, farkınız yok koparılmış başaktan...

Alın bu yüreği benden, alın bu gözleri artık

Utanıyorum yaşamaktan.

Yavuz Bülent BAKİLER

<< Geri