SEMA

-Namık Çitçi'ye-

Ne denizler durgun, karanlık,

Ne de uzaklarda fenerler yanıp sönüyor;

Akreple yelkovanın kovalayamadığı,

Zaman dışı zamanlar dönüyor...

Şimdi hayal ufkunda uçuşan,

Beyaz yuvarlaklar, yerden göğe.

Güneşe yönelen yıldızlarca bir bir,

Pervane misali canlar dönüyor...

Hoşgörü çaprazından çözülmüş,

Uçan güvercin kanatlarınca kollar.

Yitik Samanyollarından sanki,

Huzur getiren kervanlar dönüyor...

Düşünce sınırına meydan okuyup

Açılmakta tennurelerce cangözü.

İç içe mevsimlerce sonsuza açılan kapıda,

Saydamlaşan dakikalar, anlar dönüyor...

Yansıyan gizli, perde perde:

"Gel! Yine gel! Yine gel!"

Neylerin çağrısına uymuş semazenler;

Gönüllere eş sultanlar dönüyor...

Cenani DÖKMECİ

<< Geri