RESİM

Nerde tasa duymadan yaşadığım o günler

Bereketin nerde Tanrım, rahmetin nerde?

Çavdar ekmeği yenen kerpiç evlerde

Sorulan ben olurum.

Kimse duymaz çilesini tütmeyen ocakların

Tanrım ne olursun yüzüme bak

Dolaşır dilenciler sokaklarda aç-çıplak

Yorulan ben olurum.

Düşmez bir damla yağmur, kavrulur toprak

Ve çıplak ayaklar basamaz yere

Yüreği susuzluktan şerha şerha bin kere

Yarılan ben olurum.

Bir kristal vazodur yorgun yüreğim

Dokunulsa bir ney gibi bakarım inler derinden

Her kem söze birdenbire binbir yerinden

Kırılan ben olurum.

Ve bütün yetimlerin yüreği bende sızlar

Ağlar içimde her akşam isimsiz anasızlar

Oyuncaksız, salıncaksız, kucaksız çocuklara

Sarılan ben olurum.

Kalkmaz karanlıklar üzerimizden

Ölüm kol gezer her yerde

Ve kurşun sıkılır uzak köylerde

Vurulan ben olurum.

Ezanlar yükselir minarelerden

Bütün camilerde sabır, el pençe divan durur

Secdeye varır alınlar, Kur'an okunur

Durulan ben olurum.

Yavuz Bülent BAKİLER

<< Geri