REN KIYILARINDAN

Trenler bir akşam vakti alıp gidecek beni,

Bir akşam vakti ayrılacak ellerimiz.

Graf Galen sokağına yalnız döneceksin,

Frolayn Eva gene o şarkıyı söyleyecek,

İnce bir yağmur düşecek kaldırımlara,

Ve hüzün söndürecek ışıkları bir bir

Sen uzak bir bahar akşamını düşüneceksin.

Gemiler garip garip ötüp geçecek Ren'den

Kömür yüklü sevgi yüklü özlem yüklü gemiler

Kaderine küsmüş bir tayfa küfredecek sulara

Ama Königswrinter'de çalgılar gene çalacak

Hüznü kadehlerde eritecek insanlar

Sarhoş anahtarlar açacak kapıları

Bomboş sabahlara uyanacak gözlerin

Yitik zamanların hüznüyle dolacaksın

Mehlem tramvayında bir garip yolcu

Akşam dönüşü ekmeğini bir kişilik alacaksın

Çatalım kaşığım sofradan kalkmış olacak

Bense bir Akdeniz şehrinde açacağım gözlerimi

Saint Pietro'nun çanları durmadan çalacak

Dua yüklü güvercinler uçacak kubbelerden

Ama gökler gene sağır dilsiz kalacaklar

Roma sokaklarında bir daha duyacağım garipliğimi

Bir yalnız ağaç bir ufak yıldız bir ezik şarkı

Bana hep seni hatırlatacak

<< Geri