O BEMBEYAZ KARANLIK

Bugün 6 Şubat 1969

Saat 2.30.

Bu öyle korkunç bir an ki!...

Sensiz tam bir yıl geçti annem:

Sensiz anneler günü, sensiz kandiller, bayramlar...

Senden boşaldıkça zehirle doldum.

Başımın tacı, gönlümün miracı annem;

Hasretin gün günden acı annem,

Dayanamaz oldum!

Ellerini istkiyorum

O kemikten ellerin ki

İpek bir kumaşla kaplıydı sanki.

Bulamıyorum, öpemiyorum...

Öpmek için ayaklarına kapandım

Ağzıma toprak doldu...

Hasretin gün günden yaman oldu:

"Gel anam! gel anam!" diyorum sana,

Gelmiyorsun!

"Gel!" demiyorsun bana,

Gelemiyorum annem!

O Bembeyaz karanlığı

Bir türlü delemiyorum annem!

Halide Nusret ZORLUTUNA

<< Geri