MEHMETÇİK

-I-

-Büyük Akif'in aziz ruhuna-

Sen ezelden kopagelmiş, yüce bir şan yelisin;

Sen benim gür soyumun şahlanan iman selisin!...

Sana nispetle sönük mucizeler, harikalar,

Sana nispetle cılız, arşa değen şahikalar!...

Gez o tarihteki haşmetli şeref bağlarını,

Oku mazimizin efsaneleşen çağlarını.

Gör yakından, o asil varlığının aslı nedir?

Gör, neler yaptı cihangir atan on bin senedir...

Dinle bak, sanki duyulmakta savaş gulgulesi,

Sanki depretmede beş kıtayı TÜRK zelzelesi!...

Şahlanan al atın üstünde uçarken Mete Han,

Sanki savrulmada bozkırların üstünde cihan!...

Sanki çalkanmada Tufan gibi, coşmuş da deniz,

Çiziyor TÜRK, yine sonsuzluğa bir şan dolu iz!...

Hükmeder bak, yine kırk millete heybetli soyun,

Kaç kral diz çökerek eğmede karşında boyun!...

Duruyor karşında elpençe Hazar, Volga, Tuna,

Su verir ünlü kumandanlar o mağrur atına!...

Korkma, tarihteki her faslı gururunla çevir,

Sana er ceddini anlatsın o binlerce devir!...

Ey eğilmez başı yalçın, ulu dağlar gibi dik,

Ey büyük namı cihandan da büyük Mehmetçik!...

Seni görsün o sınırlardaki it, ürpersin,

Çünkü sen bir teki milyonlara denk askersin!...

Sen tutarken sınırlar boyu süngünle nöbet

Irkımın dik başı dimdik kalacaktır elbet!...

Seni ta arşa ilettikçe ilâhî kanadın,

Hilkat'in mutlu kitabında "şehit" oldu adın!

Ey şehit olmayı son rütbe sayan genç asker,

Taşı yok kabrin için türbe, hudutsuz gökler!...

Sana şanınca mezar olmaya yetmez dağlar,

Yazamaz vasfını şehnameleşen mısralar!...

Haydi, bir kal'aya benzer, o yağız göğsünü ger,

Sana insan soyunun yüz akı MEHMETÇİK derler!...

Tahsin BURDURLU

<< Geri