KARAYA VURAN DENİZ

Ellerimize değip geçen rüzgâr,

İster türküler getirsin, ister serinlik

Aynı rüzgâr değil.

Ama biz, daha baştan yenildik

İşin içinde bir oyun var.

Gecelere uzanan dudaklarda

Islak yıldızlar mıydı öptüğümüz,

Kızlar mı, belli değil.

Sonra bir karpuz kabuğunca hür

Kendinden geçmek, o güzelim sularda.

Akşamların alıp getirdiği,

Bir savaş sonrası tedirginliği,

Karaya vuran bir deniz.

Atılmış ebemkuşağından köprülerimiz

Dönülmez ki.

Omzumda yalnızlığın heybesi,

Günlerin kapısını çalıyorum:

Eski yıldızlar alıyorum,

Eski rüzgârlar alıyorum,

Eski yağmurlar alıyorum!...

Mustafa Necati KARAER

<< Geri