GEL

Nasıl ağlamıştın öyle bir akşam sokaklarda

Birden nasıl büyümüştü içimde yerin!

Japon türkülerine benziyordu gözlerin

Sen Japon türkülerini bilmezsin...

Pişman oldum yaptığıma o günden beri

Gel gitme çocuk!

Buruk bir acı çöker yüreğime geceleri

Nereye bu hazin yolculuk?

Sen pişmanlığı bilmezsin...

Gözlerin olmasaydı, beni ağlatmasaydı

Alıp giderdim başımı uzak iklimlere yarın.

Hani bahar gelince pembe güller açar ya

Senin de öyle mektupların.

Şarkıların, türkülerin en güzel olduğu yerden

Ne olursun bir ses getir bana yetecek.

Seni güzelliğin mi alıp götürdü birden?

Ama bu yalnızlığım beni hep kahredecek.

Burası İstanbul mu böyle yosun kokulu?

Gel gitme vakit erken.

Gel Beyazıt Kiulesi'nden türküler söyleyelim

İstanbul bu kadar güzelken.

Şimdi Japon türküleri söyleniyor gel!...

Rüzgâr gibi uzaklardan, yelken gibi denizlerden.

Gel bırakma sokaklarda böyle yapayalnız beni

İstanbul bu kadar güzelken

Gel unuttur biraz çirkinliğimi...

Yavuz Bülent BAKİLER

<< Geri