GEÇMİŞ GÜNLERİN TÜRKÜSÜ

II

Bir gün baktım İstanbul'da, Köprü'de,

Birden yanıma o geldi.

Gözleri yine öyle karanlıklarda

Eskisi kadar güzeldi.

Gariptim, perişandım, hâlimi,

Kimbilir neye yordu?

Yorgun dalgalarla göğüslerimiz

İnip inip kalkıyordu...

Susup duruyordu öyle, gözleri bende

Durup delice susuyordum.

Vurulmuş kumrular gibiydi halsiz

Vurulmuş şahinlere benziyordum.

Bir sessizlik içindeydik, konuşmuyorduk

Vapurları, mavnaları, tramvayları...

Seyre dalıyorduk yerimizde.

Ve bütün hatıralar eski plâklar gibi

Dönüp dönüp duruyordu içerimizde.

Yavuz Bülent BAKİLER

<< Geri