DÖNSEN ŞAFAKLARLA

Çocuk türkülerimin içinden çıkıp gelsen

Bana kederlerin en güzelini getirsen

Sonra İstanbul'u bırakıp gitsem

Kızkulesi sırılsıklam ağlasa

Karidesler pırıl pırıl balıklar ağlasa

Üzgün güneşlerde düşsem yollara

Saçların uçuşsa bulutlar arasında

İncecik şamdanlarda yansa hatıran

Deniz fenerleri çaksa bir yeşil bir kırmızı

Her ağacın arkasından ve her köşeden

Çıksan eski hâlinle karşıma

Mahzun bir yağmur akmasa ellerinden

Yüzüme hep acır gibi bakmasan

Geceler kararıp kararıp gelmese

İstanbul'u bırakıp gitmesem

Ufalsa ufalsa yalnızlığım

Sen essen mutluluk denizlerinden

Gelsen üzüntü çiçeği açmasa

Lodos kuşları konmasa rıhtımlara

Gene beyazlığın aksa çeşmelereden

Yokluğun dolaşmasa bulutlarda

Tutup pişmanlığın eteklerinden

Şafaklarla dönsen kıyılarıma

İlhan GEÇER

<< Geri