ÇIKMAZ

Düş'le gerçek arası bir yol tutmuşum

Gönül verdiklerim benden uzak

Bir maça kızı gibi gamlı akşamlarda

Koşulur ezgime bir akça kavak

Acıdır oyunu kardeşlerimin

Her zaman onlar hür, her gün ben tutsağım

Her gün beni bir başka kuyuya bırakırlar

Nereye yaslansam sırtımda bıçak

Zamana sevgiyi aşıladım tutmadı

İki mendil gibi boşluğa takıldı ellerim

En güzel gözlerde yalanın şehvetini gördüm

Seğiriyordu karanlıkta yaprak yaprak

Kolay değil böyle düzlüğe çıkmak

Yukardan taş atıyorlar, aşağıdan mızrak

Köprüler yıkılmış, geriye de dönülmez

Beni bu çıkmazdan al götür ırmak!

Bahattin KARAKOÇ

<< Geri