BÜYÜK YALNIZLIK

Önce çaresizlik çaldı kapıları

Sonra yoksulluk

Bütün aşina çehreler silindi aynalardan

Bir anda boşaldı dünya

Yapayalnız kaldık.

Tez tükendi umut kaynağı

Bitiverdi suları hayalin

Çevirdik derin bir karanlığa gözlerimizi

Sen ey büyük yalnızlık

Bir sen terk etmedin bizi...

Ümit Yaşar OĞUZCAN

<< Geri