BÜYÜCÜ

Duydum...

Şeytan dağı denilen mağarada

Bir büyücü kadın yaşarmış

Aşka inanmayan taş kalplileri

Büyüler, büyüler de kara sevdalı yaparmış.

Yüreğimde yenilginin acısı

Tuttum şeytan dağının yolunu

Az gittim, uz gittim... Derken,

Bir akşam üstü vardım o büyücünün yanına

Dedim:

"Bir halden bilmeze düştüm

Al bütün varımı yoğumu

Bir büyü yap da anlasın şu kız

Sevdanın ne yaman şey olduğunu."

İki yürek oydu iki taştan

Koydu bir kutuya:

"Üç vakit sonra gel!"

Diye seslendi bir kör kuyuya.

Tam üç sene, üç ay, üç gün bekledim.

Bir akşam üstü çaldı kapımı

Görseniz ne hallere düşmüş,

Allahım o kendini bilmez deli dolu kız.

Kara gözlerinde kara gecelerin sevdası vardı

Kapandı ayaklarıma ağladı:

"Sev beni, sev !" diye yalvardı.

"Git!" dedim,

İstemiyorum artık,

Biraz da sen öğren ağlamasını,

Uzun kara geceler boyu biraz da sen duy

Yalnızlığın kahreden acısını.

İnanmayın dostlar, inanmayın,

Ne büyücü var ortada

Ne de büyü.

Yıllardır kendimi avutmak için uydurdum

Bu yaşanmamış öyküyü.

<< Geri