AYBALA'MA MEKTUP

Sebepsiz değil Aybala'm bu ince uzun ağıtlar

Taşımız toprağımız bin yıldan beri gurbet

Kırk bin köyümüzde kırk bin ayrı dert

Acımız çok, bir değil.

Bu yurt bizim yurdumuzdur güzeli, çirkiniyle

Bir yanda karanfil, bir yanda tezek...

Bizimdir Beytüşşebap, Körtuzla, Çemişkezek...

Anadolu sadece İstanbul, İzmir değil.

Şehirler göreceksin kuşları bile susuz

Bozkırlar ki kaç asır değmemiş insan eli

Ve yoksul, kavruk köyler beş on haneli

Ah o köyler köy değil, şehirler şehir değil.

Çeltik tarlalarında iki büklüm kadınlar

Azık diye yanlarında bir kuru ekmek

Ve güneş ve balçık ve sivrisinek...

Bir dert ki düşman başına, çekilir değil.

Petrolüme, haşhaşıma göz dikmiş yaban

Ha bir damla petrol, ha bir damla kan

Ha yasak haşhaş tarlası, ha yasak vatan

Yabanın düşündüğü kenevir değil.

Devirler yaşamışım gemilerimin

Haladı ibrişimden, yelkeni atlastanmış...

Altımda üzengi gümüşten, içtiğim altın tastanmış

Ne çare Aybala'm devir o devir değil.

Yavuz Bülent BAKİLER

<< Geri