ANNEM

Tanımam, bir kez bile görmedim yüzünü,

Ama biliyorum

Bu ağaçlar tüm yemişleriyle onun...

Hâlâ dizlerinde uyuyorum geceleri Tanrıca,

Ben değil, o ağlıyor yerime benim gözlerimle.

O getiriyor her gece yıldızları avuç avuç baş ucuma,

Tanımam, bir kez bile tutamadım ellerini düşlerde,

Ama biliyorum,

Ellerim, ayaklarım, gözlerim onun...

Tanımam, bir kez bile tutamadım ellerini masallarda,

Ama biliyorum

Bu kuşlar, bu gök, bu türküler onun...

Bir adı topraksa, bir adı ekmek sofralarımızda,

Tarlalarda adı başak, tüm bahçelerde çiçek,

Sütlerin beyazlığında sıcacık kokusu dövü dövü,

Onun sesi, gözleri, elleri, ayakları bütün kadınlarda,

Tanımam, bir kez bile dolanamadım sesine oğulca,

Ama biliyorum,

Buram buram tüten sıcaklığım onun...

Tanımam, bir kez bile seslenemedim avuçlarına,

Ama biliyorum

Tüm sevgiler, iyilikler onun...

Yumuk yumuk sıcaklığıyla üstümü örtüyor geceleri hâlâ,

Bir kulübede, bir apartmanda da o çıkıyor karşıma hep,

Afrika'da kara, Çin'de sarı, içimde apak,

Tümünün sütü ak, tümünün elleri harman harman sıcak,

Tanımam, bir kez bile duyamadım yastığımda kokusunu,

Ama biliyorum,

Dünyanın bütün çocukları onun...

Faik BAYSAL

<< Geri