ANKARA

Seni kimse benim kadar sevemez Ankara

Sende başladım tanımaya insanları

Senin sokaklarında geçti

Çocukluğumun en güzel anıları

Cömertçe verdim gençliğimi meyhanelerine

Seni kimse benim kadar sevemez Ankara

Kimse anlamaz benim kadar

Yaşamanın yalnız sende güzel

Günlerin yalnız sende

Yaşanmaya değer olduğunu

Gecelerin iliklere işleyen

Bıçak gibi soğukluğunu

Kimse çekmez benim kadar ciğerlerine dek

Seni kimse benim kadar

Sevemez Ankara

İlk aşkı, ilk ayrılığı sende tattım

Sende aldatıldım, sende atlatıldım

Sende buldum dostların vefalısını

Sende başladı başımı döndüren sevdalarım

Sende çılgınlıklarım, sarhoşluklarım

Sana yazdım ilk kitabımı gözyaşlarımla

Bağlarında çiğdem topladığım günlerin

Çocuksu arzuları içimde hâlâ

O diz boyu kar olan gecelerinde

Işık ışık uzandım bulvarlarına

Cebimde yarım paket sigaradan başka

Hiçbir şeyim olmadığı günlerde

Seni yaşadım yalnızlığımda

Vitrinlerinde doyurdum arzularımı

Kırmızı ışıklı pencerelerin ardındaki mutluluklardan

Pay çıkardım kendime göre avundum

Sıcak ekmek kokusunda doydum

Sabahçı fırınlarının

Ne sevdalar içinde kıvrandığımı

Ne hayaller kurup oyalandığımı

Senden başka kim bilir Ankara

Benim kahrımı senden başka

Kim çekerdi bunca yıl karşılıksız

Sana verdim mısra mısra gözyaşlarımı

Senin güneşinde ısındı ellerim

Sende coşup sende yoruldum

Sende çılgınlık edip sende duruldum

Seni kimse benim kadar

Beni kimse senin kadar

Sevemez Ankara

Nihat AŞAR

<< Geri