ACI

Zelzele görmedi bu köyler balam!

Ama "gittim-gidiyorum" diyor her yeri...

Çatlamış kerpiç duvarlar, bel vermiş damlar

Eve benzemiyor yorgun evleri...

Seferberlik görmedi bu köyler balam!

Ama bütün gençlerini çekmiş götürmüş gurbet

Anaların, gelinlerin gözleri yollarda kalmış

Ağlar çocuklar elbet...

Yangın görmedi hiç bu köyler balam!

Ama susuzluktan toprak yarılmış kulaç kulaç

Ne bir karış yeşillik, ne bir kanat serinlik

Ne bir kaç taze ağaç.

Veba-verem görmedi bu köyler balam!

Ama ölüm getirmiş yaşayan hurafeler...

Gözü açık gitmiş gelinlerimiz

Ve daha süt emmeden toprağa düşmüş bebeler.

Düşman yüzü görmedi bu köyler balam!

Ama çiğnenmiş vahyin güzel gülleri bir bir...

Bizi bize böyle yer yer kanlı-bıçaklı eden

Ya birkaç yezid gölgesi, ya Pir Sultan'ların

Kin yüklü, isyan yüklü nefesleridir.

Bizim köylerimizdir bu köyler balam!

Ama yoksul, ama uzak, ama kanlı bıçaklı.

Bin yıllık bir divan sazıdır Anadolu

Hem telli duvaklıdır güzelim türküler

Ve hem de ağlamaklı.

Yavuz Bülent BAKİLER

<< Geri